วันที่ 5 มีนาคม 2568 นายวิทยา แก้วภราดรัย สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ พรรครวมไทยสร้างชาติ ได้อภิปรายร่างพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการป้องกันและปราบปรามการทุจริต (ฉบับที่ ..) พ.ศ. …. มาตราที่ 3 ว่า
.
ในเบื้องต้นตนเห็นว่าสิ่งที่กรรมาธิการเสียงข้างมากได้มีหลักคิดให้ความคุ้มครองพยานรวมถึง คนที่ทุจริต คนที่ให้การเท็จ เป็นวิธีคิดที่ไม่ถูกต้อง
.
สำหรับคณะกรรมการการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ หรือ ป.ป.ช. คือองค์กรที่มีอำนาจไต่สวนเพื่อกำกับข้าราชการไม่ให้มีการทุจริตคอร์รัปชัน แต่การบัญญัติให้ ป.ป.ช. สามารถคุ้มครองพยานที่เป็นเท็จ หรือพยานที่เป็นคนโกหก ขัดกับหลักคุณธรรม หลักศีลธรรมอย่างชัดเจน
.
คำวินิจฉัยของ ป.ป.ช. นั้นเสร็จเรียบร้อยแล้วส่งไปถึงหน่วยงาน ด้านหน่วยงานไม่ต้องวินิจฉัยซ้ำอีกครั้ง หากชี้ให้ไล่ออกก็ต้องไล่ออกทันที และหากมีการสู้คดีในชั้นศาลแล้วซึ่งใช้ระยะเวลานาน การคุ้มครองสิทธิของผู้ถูกวินิจฉัยหายไป ดังนั้นจึงไม่เป็นการสมควรอย่างยิ่งที่จะมีการคุ้มครองพยานที่ให้การเป็นเท็จ พยานที่ไม่สุจริต
